Cewka

Inaczej induktor, zwojnica - jest biernym elementem elektronicznym i elektrotechnicznym. Cewka składa się z pewnej liczby zwojów drutu lub innego przewodnika nawiniętych np. jeden obok drugiego na powierzchni walca (cewka cylindryczna), na powierzchni pierścienia (cewka toroidalna) lub na płaszczyźnie (cewka spiralna lub płaska). Wewnątrz zwojów może znajdować się dodatkowo rdzeń z materiału diamagnetycznego lub ferromagnetycznego - wówczas cewka nosi nazwę solenoidu.

Działanie i zastosowanie

Cewka jest elementem inercyjnym, gromadzi energię w wytwarzanym polu magnetycznym. W połączeniu z kondensatorem tworzy, dla pewnej częstotliwości, obwód rezonansowy - jeden z fundamentalnych obwodów elektronicznych. Cewki zasilane prądem stałym, zwane elektromagnesami są wykorzystywane do wytwarzania pola magnetycznego lub jego kompensacji, np. przy rozmagnesowaniu i pomiarach pola magnetycznego.

Rodzaje cewek

• cewka Barkera
• cewka długa
• cewka Haka
• cewka Helmholtza
• cewka Ruhmkorffa
• cewka wzrostowa

Dławik

Zwykle kilkuzwojowa cewka indukcyjna powietrzna lub nawinięta na rdzeń ferrytowy. Jest to element elektroniczny ograniczający prąd w układach elektronicznych. Idealna cewka indukcyjna nie pobiera mocy czynnej. W zastosowaniu głównie dla prądu przemiennego wykorzystuje reaktancję.

Stosowany w:

• układach elektronicznych - zasilaczach jako element filtrów przeciwzakłóceniowych LC,
• w układach zasilania świetlówek i innych lamp wyładowczych - statecznik.
• dławik sygnałowy stosowany zamiast automatycznej regulacji wzmocnienia